Dat diploma komt er

Het is een beetje kleinerend om nog af te moeten studeren als je bijna 30 bent. Maar ik zit in de laatste fase en dan ben je de schaamte voorbij. Vandaar dat hier wat gedachten zijn van een lang-lang-l√°ngstudeerder.

Ik ben bijna afgestudeerd. Bijna 9 jaar nadat ik voor het eerst de Fontys Hogeschool voor Journalistiek binnenliep loop ik met een beetje geluk over een paar weken met een diploma voor het laatst naar buiten. Over precies een week moeten mijn portfolio en mijn scriptie reflectieverslag zijn ingeleverd. Die eerste heb ik de afgelopen jaren wel opgebouwd, aan de laatste moet ik nog beginnen. Ach, ik heb ooit veel meer gedaan in veel minder tijd.


Werk > studeren

De reden dat het allemaal zo lang heeft geduurd om dat diploma te halen was het klassieke verhaal. Tijdens mijn afstudeerperiode had ik weken vrij, ik vond werk waar ik veel plezier in had en dat uiteindelijk uitmondde in een vast contract, en voor je het weet reis je iedere dag dat teringeind van Tilburg naar Haarlem af.

Tijdens dat werk knaagt het vaak in je achterhoofd: 'Moet je dat diploma niet nog halen?' En elke keer denk je: 'Ach, ik heb gewoon werk, waarom zou ik?'

Ondertussen bouw je een portfolio op, een netwerk, een cv. Dat is allemaal nuttiger. Denk je. Daarom ga je in die 4 uur per dag treinen niet werken aan je afstudeerscriptie, en besteed je je weekend ook wel beter.


Meer tijd, meer nadenken

Sinds ik freelance heb ik niet alleen meer tijd om aan m'n afstuderen te werken, maar ook de ruimte om na te denken over wat ik doe, en hoe goed ik daarin ben.


Herkansingen

Stiekem moest ik nog heel veel vakken herkansen. Die had ik in 2010 niet gehaald wegens luiheid, ziekte, of gewoon omdat ik er een onvoldoende voor kreeg. De motivatie om zulke opdrachten nog te maken moet van diep komen. Als je anno 2018 als journalist met meer dan 5 jaar werkervaring moet laten zien welke 'competenties je beheerst op tweedejaarsniveau' voel je soms best klein.


Analyses

Van de andere kant heeft het afstuderen ook wel voordelen. Een analyse over 'Mezelf als schrijver' leek in de eerste plaats een verplicht onderdeel dat je maar snel af wil hebben. Zet dat vinkje maar, dan kunnen we door. Maar stiekem is het best nuttig om af en toe stil te staan bij hoe goed (of slecht...) je schrijft.

Ik krijg bijvoorbeeld weinig inhoudelijke feedback op mijn schrijfwerk van mijn eindredacteuren. Als ik dat wel zou krijgen weet ik ook wel wat ze zouden zeggen. Ik schrijf te wollig, m'n zinnen zijn te lang en ik schrijf passief. Het is best goed om daarmee bezig te zijn.

Anyway, binnenkort heb ik mijn derdejaarsassessment. Dan moet ik laten zien dat ik het niveau van een derdejaarsstudent beheers. Ik lever wat stukken in die ik voor PCM schrijf - dan verwacht ik er niet teveel moeilijkheden mee.

En dan op naar dat diploma. Dat komt er. Ben ik ook weer van die fucking studieschuld af.

Update: derdejaarsassessment gehaald.

Update 2: Afgestudeerd!